Hiperelastični materijali mogu biti izloženi veoma velikim deformacijama i velikom broju ciklusa opterećenja, a da pri tom ostanu u elastičnom režimu ponašanja. Tipični predstavnici ove grupe materijala su guma, elastomeri, pene, neka biološka tkiva. Ovi materijali se primenjuju u inženjerskim konstrukcijama, u automobilskoj i avioindustriji kao izolatori vibracija i udara. Do njihove ekspanzije dolazi i u oblasti biomehanike pri modeliranju kolagena, mišića i implantanata. U građevinarstvu su deo uređaja koji se primenjuju u sistemu seizmičke bazne izolacije. Kako je mehanički odgovor hiperelastičnih materijala na deformacije izrazito nelinearan, poseban izazov je izbor pouzdanog materijalnog modela koji se koristi za predviđanje ponašanja ovih materijala. Materijalni modeli koji se najčešće koriste u proračunima su: Neo-Hookean, Arruda-Boyce, Mooney-Rivlin, Ogden, Yeoh. U radu će biti predstavljeni najčešće korišćeni modeli pri numeričkom modeliranju ponašanja hiperelastičnog materijala (gume) izloženog velikim cikličnim deformacijama. Ovo će biti predmet daljeg istraživanja autora sa ciljem da se definiše opseg u kome su validni navedeni materijalni modeli za slučaj prostog smicanja, jer su gumeni delovi uređaja za seizmičku izolaciju izloženi upravo velikim smičućim deformacijama.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.